Ekonomi, politika ve eğitimde mükemmeli arama yolunda yarışın büyük bir ivme kazandığı bir dönemde, Türkiye'deki bütün kurum ve kuruluşlar, "global çarşı"daki gelişmelere ayak uydurmak için, yeniden örgütlenmek zorundalar. Yeni dönemlerde, yeni örgütlenmelere ihtiyaç vardır. Eski örgütlenme modelleriyle, yeni dönemin sorunlarının üstesinden gelmek mümkün değildir. Artık devlet bağımlısı "ordu tipi" örgütlenmelerin yerine, kendi ayakları üzerinde durmasını bilen ve ekip çalışmasına dayanan "spor takımı tipi" örgütlenmeler geçti.

Türkiye'de yüzyılı aşkın bir süreden beri, aile ve devlete sırtını dayamadan, en azından tükettiği kadar üreten, haksız kazanç peşinde koşmayan ve ekmeğini taştan çıkaran "girişimci insan" kıtlığı çekiliyor. Türkiye'deki bütün eğitim kurumları kendi işini kendisini kuran, yenilikçi ve risk almayı bilen gençler yerine ürkek, sınırların dışına çıkmaktan korkan, ayağını devlete atmaya çalışan, memur olma heveslisi gençler yetiştiriliyor. Türkiye'nin Avrupa'nın en yoksul ülkesi olmaktan kurtulması için, eğitime köklü bir zihniyet değişimine gitmesi gerekir.

Aşırı yoksulluk gibi, aşırı zenginlik de tarih boyunca bütün yolsuzluk ve haksızlıkların değişmez kaynağı olmuştur. Bütün iktidar kavgalarının odak noktasında, yoksulluk korkusu ya da zenginlik çılgınlığı vardır. Ekonomiden politikaya, eğitimden sağlığa kadar her alanda erdem aşırı uçlarda değil, ortada ve orta alandadır. Erdem gibi, adalet ve başarı iyi ile kötünün, yoksulluk ile zenginliğin ve korku ile ümidin orta yerindedir. İki uç arasındaki altın oranı tutturabilmek için, öncelikle iç dünyanın zenginleştirilmesi gerekir.

İç dünyası gibi, dış dünyası da zengin olan insanların elli yıl önce kurdukları İlim Yayma Cemiyeti'nin Kadıköy Şubesi Başkanı Hasan Taşçı'nın hafta sonu Armutlu Çiçek Motel'de düzenlediği toplantıda Türkiye'nin gençlik ve eğitim sorunları ele alındı. İki gün devam eden programa konuşmacı olarak Prof. Dr. Saadettin Ökten, Dr. Halil İbrahim Kutlay, Hamdi Arslan, Nurettin Yıldız ve ben katıldım. İstanbul'un değişik üniversitelerinden gelen öğrencilerin katılım ve katkılarıyla, ülkelerin yeni zenginlik, ümit ve güven kaynağı gençliğin "hayat boyu" sürmesi gereken eğitim sorunları tartışıldı.

Anadolu'nun ovalarını değerlendirecek, köy ile şehir ya da çevre ile merkez farkını kaldıracak, tükettiğinden kat kat fazlasını üretmeyi kendisine değişmez amaç edinecek, Ankara bağımlısı olmaktan kurtulmuş, dünyayı öte dünyanın işyeri bilen, eğitimi ömür boyu devam eden bir süreç olarak gören, girişimci gençlere yatırım yapmadan, Türkiye'yi yoksulluk ile yolsuzluğun oluşturduğu fasit daireden kurtarmaya hiçbir kurum ve kuruluşun gücü yetmez.

İletişim teknolojisindeki gelişmelerle ülkelerle arasındaki sınırların adeta buharlaştığı bir dünyada Samuel Huntington'un iddia ettiği gibi, medeniyetler değil, ekonomik, siyasal ve kültürel alanda faaliyet gösteren kurum ve kuruluşlar savaşıyor. Onların gücünün kaynağı, sınırların dışına çıkarak, faaliyet gösterdikleri alanda dünya ölçeğinde ilk sıralarda yer alabilmek için, kalite ve güzellikte Kıyamet'e kadar devam edecek bir yarışa, her zaman her yerde hazır olmaktır.

Tek tek kişilerin olduğu gibi, kurum ve kuruluşların rekabetten kaçarak, devletin koruyuculuğunu istemesi ve her zora düştüğünde devlete sığınması, aynı uyuşturucu alışkanlığı gibi, bağımlılık oluşturur. Devlet bağımlısı kişi ve kuruluşların, uluslararası pazarlarda rekabet etmesi mümkün değildir. Türkiye'deki bütün kurum ve kuruluşlarla birlikte gençler de devlet bağımlısı olmaktan çıkmadıkça, Türkiye hiçbir alanda Avrupa ülkeleri standartlarını yakalayamaz.

Standartları rekabetten korkmayanlar belirler.

Rekabetin olmadığı yerde kalite ve güzellik olmaz.

NAZİF GÜRDOĞAN

Künye

Temsilcilikler

Abone Formu

Mesaj Formu