Ankara temsilcimizin evinde toplandığımız gecenin bir de yansımayan tarafı var. Geç vakte kadar çalınıp söylenen türkülerle, komşuları rahatsız etmeyelim endişesi doğmuştu. Sonradan öğrendik, meğer komşular bir mikrofon ve hoparlör ayarlanmayışına gücenmişler. Helal!..

O geceden en çok zevk alanların başında Hüseyin Besli, Beşir Ayvazoğlu, Fehmi Koru ve en uzaktan gelen biri olarak kendimi düşünmüştüm.

Meğer Taha Kıvanç da en az bizim kadar Neşet Ertaş hayranıymış.

Yazdı da farkına vardık.

"Eminem" denince zamane gençlerinin aklına başka bir şey gelir bilirsiniz; o ismi taşıyan yabancı bir grup olacak... Neşet Ertaş o mecliste Sadettin Kaynak'ın eseri "Eminem"i söyledi. Ki genellikle sözü ve müziği kendine ait eserleri söyler, o akşam öyle yapmıştı. Meğer usta yalnız başınayken o türküyü çalıp söylermiş yıllardır; çocukluğundan itibaren kulaklarında kalmış bir esermiş.

Öyle bir yorumdu ki, türküye Neşet Ertaş elbisesi giydirildiğini tahmin edersiniz.

Yeni kasetindeki sürpriz oydu işte.

"Kına mı yaktın eline Eminem"le ilgili bir de Bayram Bilge Tokel'in nefis açıklamasını duymalısınız ki, iş tahmin olmaktan çıksın, gözle görülür hâle gelsin.

Davetlilere yapılan ikramların çokluğuna bakıp, ünlü bir pastaneden alındığını zannetmiştik.

Mustafa'nın kızı Fatma Karaalioğlu'dan öğrendik aslını; meğer hepsi ev yapımıymış.

Kabine üyelerinin gece gündüz çalıştıklarını ve şarkıya türküye vakit ayıramadıklarını düşünüyorduk; meğer bakanların bazıları Neşet Ertaş'ı duyunca işi gücü bırakıp toplantıya katılabiliyor, telefonları sessize alabiliyorlarmış.

Bahtiyarlık vesilesi...

Aslında ben olsam, kabine toplantılarını bile sazlı sözlü başlatırım. Sonrası nasıl devam ederse, öyle eder nasılsa.

Gece saat biri geçerken, bazı milletvekilleri ve bakanlar birer ikişer ayrılmaya başlamıştı.

Hep birden çıkmak izdihama yol açacağı ve gece yarısı fazla gürültülü olacağı için, alfabetik olmayan, kıdeme dayanmayan bir sırayla çıkıldı. Sona doğru çıkan TRT Genel Müdürü Şenol Demiröz ayakkabılarını bulamadı.

Bakanlardan birisinin giymiş olabileceğini konuştuk aramızda.

Meğer yarım saat sonra gelen telefonla anlaşıldı ki Şenol Bey'in ayakkabılarını mest olmuş halde çıkanlardan Hüseyin Besli giyip gitmiş.

Şöyle diyordu telefonda:

"Yahu ben başkasının ayakkabılarını giymiş gelmişim!.."

Türküleri dinlerken mest olmaktan bahsedişim boşuna değil; o kelimeler rast makamından seçilmedi.

Orada ilk rastladığı çocuk ayakkabısı olsa, onları bile giyebilir insan.

Çektiği kişiyi tanıyabilen makine

Ahmet Özhan'la konuşurken masa üzerinde dört telefon bulunuyordu da bir teyp ve fotoğraf makinesi yoktu. Resimleri telefonlarla çekmek zorunda kaldık.

Mustafa Ünal'ın cep telefonuyla çektiğim Ahmet Özhan'ın resmine baktım, ekranda "Ahmet Bey" yazıyordu. Gel de şaşma!

Yazıyı Mustafa'ya gösterip sordum:

- Kimi çeksen tanıyor mu yoksa?

Az sonra Mustafa Ünal benim resmimi çekip ekranı gösterdi.

Aynı yazı onda da var: "Ahmet Bey."

Demek bir ağacı çeksek, yahut bir otomobili, yine "Ahmet Bey" yazacak.

Bunu kullanmayı tam öğrenemedim dedi Mustafa Ünal. Aldığımda gösteren arkadaş ilk olarak "Ahmet Bey" yazmıştı, şimdi her fotoğrafta bu yazı çıkıyor.

PİLAV, AYRAN, PANEL

Bursa İHL Mezun ve Mensupları Derneği BİHMED'in geleneksel pilav günü etkinlikleri başladı. Bu yıl "Saray-Bursa" dostluk girişimi çerçevesinde bir de panel düzenleniyor. Panele Bosna-Hersek'ten gelen misafirler de katılacak. Merhum Aliya İzzet Begoviç'i anmak ve bu ülkeyle olan tarihi ve kültürel bağların gelişmesine katkı sağlamak da en önde gözetilen husus. Bugün Tayyare Kültür Merkezi'nde başlayacak olan etkinlik (saat 21.00) çerçevesinde düzenlenecek paneli Prof. Mustafa Kara yönetecek. Yarın da Yıldırım'daki Bursa İHL bahçesinde pilav ve kermes planlanıyor. Yanında ayran da olacaktır artık.

MEHMET ŞEKER

Künye

Temsilcilikler

Abone Formu

Mesaj Formu