Türkiye'de yüksek iş gücü maliyetlerinin büyük bir bölümünün sosyal yardımlar ve işverenin devlete yaptığı ödemelerin oluşturduğu belirtilerek, daha fazla istihdamın sağlanabilmesi için, yüksek iş gücü, yatırım ve vergi maliyetlerinin makul düzeye indirilmesi gerektiği bildirildi.

Türkiye Metal Sanayicileri Sendikası (MESS) tarafından yapılan bir araştırmaya göre, metal sanayinde 2002 yılında çalışma karşılığı ödenen her 100 liraya ilave olarak işverenin cebinden endirekt ücret ve sosyal ödemeler için 142,2 lira daha fazla para çıktı. Araştırmada 100 liralık çalışmaya işverenin 242,2 lira ödediğine dikkat çekilerek, Türkiye'de çalışma karşılığı dışında yapılan ödemelerin yeni istihdam alanlarının yaratılmasını engellediği büyümesine neden olduğu kaydedildi.

MESS araştırmasında, daha fazla iş ve istihdam için reel kesimin önündeki yüksek işgücü, yatırım ve vergi maliyetlerinin makul düzeye indirilmesi istendi. Araştırmada, özellikle çalışma karşılığı olmayan maliyetlerin yüksekliğinin işverene büyük bir yük getirdiğine dikkat çekilerek şu görüşlere yer verildi:

"Yüksek maliyetler bir yandan kayıtdışını beslerken, öte yandan yasal yoldan işçi çalıştıran işverenleri zor duruma sokuyor. Devlet, prim kesintisi ve vergileri, yasalara uygun hareket eden işverenlere yüklemek suretiyle elde ediyor. İşin az ve kıymetli olduğu ülkemizde, daha fazla iş ve istihdam için, yüksek işgücü, yatırım ve vergi maliyetleri makul düzeye indirilmelidir."