OSMAN AKKUŞAK osmanakkusak@hotmail.com
Belli bir yazarın tiryakisi olan okuyucular vardır.. "yarın, acaba ne söyleyecek?" merakı; bunları her sabah gazete bayiine götürür.. 1960'dan evvel, Refî' Cevad Ulunay, Peyami Safa, Refik Halid, Necib Fazıl, Hüseyin Cahid, Ahmed Emin, Doğan Nadi, Bedîî Faik, Burhan Belge, Bahadır Dülger, Hamdi Varoğlu, Fazıl Ahmed Aykaç, Ziya Şakir... gibi güçlü kalemler bu çeşit yazarlardandır.

Ulunay, İkinci Meşrutiyet yıllarında Alemdar gazetesini çıkardı.. sürgün yıllarından sonra da (1922-1938), Yeni Sabah ve Milliyet gazetelerinde her gün fıkra yazdı.. Peyami Safa, uzun yıllar Cumhuriyet, Ulus ve Milliyet gazetelerinde, ölümünden evvelki bir yıl içinde de Havadis gazetesinde yazdı.. politikada, bilhassa fikir ve edebiyatta, geniş ve kalabalık bir kesime kılavuzluk yapacak, keskin yorumlu fıkralar, polemikler neşretti.. Necib Fazıl'ın popülaritesini herkes bilir.. yazıları; 1952'de günlük çıkarttığı Büyük Doğu'da, daha sonraki devrelerde ise Hilal, Son Posta, Tercüman, Yeni İstanbul gibi gazetelerde yayınlandı.. Peyami Safa ile Necib Fazıl, yazıları merakla beklenen iki usta kalem olarak Bâbıâli'de iz bırakmışlardır.. Refik Halid 1908'den sonra Tercüman-i Hakikat'te, İkdam'da, sürgün yıllarından sonra ise, Yeni İstanbul ve Akşam gazetelerinde yazarlık yaptı.. Ona; akıcılık, sadelik, ifade gücü ve edebî evsaf bakımından en güzel Türkçe'nin sahibi diyebiliriz.. Hüseyin Cahid Yalçın, Meşrutiyet ve Cumhuriyet devirlerinde kendi gazetesi Tanin'de, 1948'den ölümüne (1957) kadar da Ulus'ta başyazarlık yaptı.. keskin bir dili, tereddütsüz fikirleri, tavizsiz ve korkusuz bir kalemi vardı.. Hüseyin Cahid'e Peyami Safa ve Necib Fazıl'dan evvelki, birinci polemikçi diyebiliriz.

1960'dan sonrakiler arasında, Orhan Seyfi Orhon, Arif Nihad Asya, Falih Rıfkı Atay, Ziyad Ebüziyya, Nizamettin Nazif, Şükrü Baban, Nezihe Araz, Kadircan Kaflı, Sabri Esad Siyavuşgil, Mümtaz Faik Fenik, M. Şevket Eygi, Ergun Göze, Tarık Buğra, Ahmed Kabaklı, Şevket Rado, Feridun Kandemir, Selahaddin Güngör, Hikmet Feridun Es gibi isimleri sayabiliriz. Tabii bu arada eski-yeni düşünmeden, dil kuvveti, siyasi karizma gibi kriterler bakımından Ahmed Rasim, Ali Kemal, Eşref Edib, Ahmed Mithad Efendi, Hakkı Tarık Us, Necmeddin Sadak, Nihad Sami Banarlı gibi ünlü yazar ve gazetecileri de kaydetmekte isabet vardır.

Şimdi ben bu mesleğin parlak yıldızlarını, usta kalemlerini durup dururken niye sayıyorum?.. Bugün gazetelerimize sudan yazılar yazan pekçok kalem sahibi vardır.. çoğu, kendini ispat etmemiş, bilgisi bulunsa da cümlesi bulunmayan genç insanlardır.. bir kısmı da akademik kariyer sahibidir. Bir başka grup da televizyonda sunuculuk ve spikerlik yapan elemanlardan mürekkeptir.

Eğer gazeteler, yaşamak istiyorlarsa; her gün yazacak yahut iki üç günde bir yazacak yazarlarını güçlü ve üslûb sahibi kalemlerden seçmelidirler. Diğer yazılarını da konuların uzmanı şahsiyetler tarafından hazırlanmalıdır. Patronların veya yöneticilerin şu veya bu sebeple köşe yazarlığına atadığı isimlerin ses getirmesi ve hayranlıkla takibedilmesi lâzımdır. Bu seçkinliği ve ustalığı yakalayamayan kalem sahiplerini, ya haberci, ya editör, yahut redaktör veya sekreter olarak görevlendirebilirler.. veyahut da araştırma ve röportaj vadilerinde vazife verebilirler.

Diyecek odur ki, basınımızda görülen yazar enflasyonuna artık bir son vermek ve gazetelerin diğer servislerinde çalışanlarına yazı yazdırmak âdetini -usta kalem sahibi olmadıkça- artık terketmek lâzımdır.