Muhafazakarlık kadınla başlar kadınla biter... Gelenekleri temel hak ve özgürlükler aleyhine, insan ve beden aleyhine yorumlamak, "ataerkil olan"ı çeşitli gerekçelerle yüceltmek, doğrulamak kadın etrafında meydana gelir.

Diğer taraftan bakınca da görüntü aynıdır. Demokratlık da beden ve kadınla başlar, bedene ve kadına bakışla biter. Demokrasiyi özünde kadın ve beden, kadın ve bedenin özgürlüğü, siyasi-kültürel-sosyal iktidarlar karşısındaki özerkliği tanımlar.

Demokrasinin gücü salt yönetim düzeyinde kurumsal "temsil ve denetim mekanizması" olmasından değil, insan ilişkileri düzeyinde "eşitliği temel alan ve durmaksızın üreten bir zihniyet modeli" olmasından ileri gelir Kaldı ki, bu model, daha doğrusu bu "kültürel kod"olmaksızın kurumsal mekanizma doğru dürüst işlemez, işlese de pekişmez. Hem üstten, yani devletten, hem alttan yani gelenekten beslenen hiyerarşi ve itaat kültürü tedirginlik, korku, temkin üzerine kurulu bir siyasi kültür üretir. Faydayı ve çıkarı kuralların ve ilkelerin önüne iten de bu kültürdür.

Beden ve iktidar arasındaki ilişkide, iktidarın bedeni kuşatmasında, ayrıcalıklı bir yaptırım alanı haline çevirmesinde getirmesinde kadın hemen her çağın ana hedef, ana araç olmuştur.

Modern çağda bile kadına yönelik türlü iktidar manivelaları medeniyet önündeki ana engeli oluşturmuş, buna karşılık medeniyet yolunda her kazanç kadın ve kadın statüsü aracılığıyla gerçekleşmiştir.

Bugün çağdaş demokrasi kurumlarının, çok kültürlü demokrasi anlayışının ardında, yani "farklı olanın farklılığını koruyarak diğerleriyle eşitlenmesi" şiarının arkasında siyasi olarak kadın hareketi, kurumsal olarak kadın çalışmalarının yatması boşuna değildir.

Türkiye ve AK Parti şimdi bu konuda bir sınav veriyor ve sınav kötü geçiyor.

Zira AK Parti'nin derin hastalığı nüksediyor.

"Türkiye'nin kendisine özgü koşulları vardır" bahanesiyle kimileri yıllarca ülkenin kurumlar ve dengeler düzeyinde ülkenin demokratikleşmesine set çekmişti. İlginçtir, bu politikanın mağdurları şimdi "Türk toplumunun kendisine özgü koşulları vardır " gerekçesiyle bireyleşmeye ve zihniyet düzeyinde demokratikleşmeye set çalışıyorlar.

Muhalefetin bu yasama döneminde nadir de olsa anlamlı ve olumlu birkaç adımından birisi olan "kadını kollama, yani kadın hakları için pozitif ayrımcılık yapma önerisi"ni bir yana bırakın... Anayasa değişikliği paketinin TBMM Anayasa Komisyonu'nunda görüşülmesi sırasında "Kadın ve erkek eşittir" ibaresine yapılan "devlet kadın-erkek eşitliğini hayata geçirmekle yükümlüdür" şeklindeki ek bile 6 AK Partili milletvekilinin 4'ünün itirazıyla karşılaştı.

Daha vahimi davranışın gerekçeleri...

Anayasa Komisyonu Başkanı Burhan Kuzu bakın ne demiş:

"Siyaset pahalı iş, kocadan para alıp ne kadar siyasete girebilir? Siyaset ağır iş, Meclis sabahlara kadar çalışıyor, sabahın 2'sinde, 3'ünde evine giden kadına her yerde aynı bakılmıyor. Nereden geliyor bu hanım denir. Bu bir realite. Ulus'u, Etiler'i örnek almayın..."

Bir hukukçunun, bir parlamenterin ağzından çıktığı zaman bu tür açıklamalar tüyler ürpertici olur.

Kuzu, açık bir şekilde kadının yerinin sadece ev olduğunu, dolayısıyla ekonomik özgürlüğünün bulunmadığını, erkeğin ve toplumun, örf ve ahlakın iki yüzlü biçimde test edildiği ayrıcalıklı beden kalmaya devam ettiğini söylüyor. Söylemekle kalmıyor, bunun yasal düzenlemelerin dikkate alması gereken bir veri olduğunu ileri sürüyor.

Özgürlükçü, demokrat bir zihin ve bir işleyiş için şu açıktır:

Hiçbir durum, ne örf ne gelenek ne töre, ne ulusal çıkar, ne devlet, ne stratejik bir mesele temel hak ve özgürlükleri sınırlayacak engel olamaz, bu yönde gerekçe oluşturamaz.

O zaman işin ucu töre infazlarına, namus cinayetlerine ahlak ve gelenek adına "hafif suçlar" olarak bakmaya kadar gider...

İş ataerkilliği aşar, otoriterliğe doğru koşar...

ALİ BAYRAMOĞLU

Künye

Temsilcilikler

Abone Formu

Mesaj Formu