Trabzon, 70. dakikadan sonra müthiş bir gol serisi yaparak kupaya uzandı.

Atatürk Olimpiyat Stadı ilk defa bir Türkiye Kupası finaline sahne oldu. Geçen sene de Türkiye Kupası'nı da kazanan Trabzonspor seyircisi doldurduğu kapalı tribünde bir şampiyonluğa ulaşmanın haklı sevinci ve gururunu yaşadı. Oyunun ilk yarısına baktığımızda bir kupa finali bu kadar denk olabilir, bu kadar iyi niyetle ve fair-play ruhuna uygun oynanabilir diyorduk. Hatta, "elimde olsa bu kapıyı ikiye böler yarısını Trabzonspor'a diğer yarısını da Gençlerbirliği'ne verirdim" diyordum. Ama iki teknik direktörün taktik savaşında ibre Ziya Doğan'ı gösteriyordu. Gençlerbirliği'nin nasıl zorlu bir takım olduğunu, nasıl mücadele edebileceğini bilen Trabzon teknik direktörü bütün hücum teşebbüslerini rakibine bırakıp takımını kontraatak taktiğiyle oynatınca Gençler'i çözüverdi. Gençlerbirliği'nin orta alandan daha organize hücum teşebbüslerine karşı, Emrah-Tolga-Emre-Erdinç ve Volkan'lı Bordo-Mavili defans adeta, "Çanakkale geçilmezi" oynayıp, hücuma çevirdiğ toplarla Gökdeniz ve Mehmet Yılmaz'ı az ama çok tehlikeli kontraataklara kaldırdılar. Trabzonspor, bu kontraatakların ikincisinde golünü de buldu. Oyunun ilk yarısı da bu kontraatak golüyle 1-0 Trabzsonspor'un üstünlüğüyle sona erdi. Gençlerbirliği ilk yarıda ciddi bir gol pozisyonu bulamadı. Mustafa Özkan kalabalık Trabzonspor defansı arasında kayboldu. Tolga'da Youla'ya nefes aldırmadı. İkinci yarıya ufak bir değişikle çıkan Trabzonspor, yine kontaraatak taktiğine devam etti; hücum üstünlüğünü rakibine bıraktı ancak 70. dakikadan itibaren de müthiş bir gol serisine başladı. 2'si penaltıdan olmak üzere 3 gol bularak, Türkiye Kupası'nı görkemli bir şekilde müzesine götürdü. İkinci yarının sonlarına doğru Gençlerbirliği'nin sert ve kavgacı tutumu bu temiz maça bayağı gölge düşürdü.

TAYLAN UYGUR

Künye

Temsilcilikler

Abone Formu

Mesaj Formu