Ben de herkes gibi Telekom için yapılan açık artırmayı televizyon başında heyecanla izledim. Çekişmenin-rekabetin olduğu yerde heyecan vardır ve tarafların "skor" endişesi bu heyecanı daha da renklendirir.

Ekranda gördüğümüz çekişmenin teknik ayrıntısını bilmiyorum; açık artırmaya katılan gruplardan biri Telekom için öngörülen fiyatın üzerine çıkarak ihaleyi kazandı. Buna göre, Türk Telekom hisselerinin yarıdan biraz fazlası (yüzde 55'i) 6.550 milyar dolara "Oger" adlı kuruluşa satıldı.

İlk satış girişimini hatırlıyoruz; Tansu Çiller'in Başbakanlığı döneminde sözkonusu kuruluş 30-35 milyar dolara alıcı bulmuş, aralarında ünlü "Anayasa'ya Giriş" kitabının yazarı Mümtaz Soysal'ın da bulunduğu bir grup DSP milletvekilinin başvurusu üzerine özelleştirme kararı Anayasa Mahkemesi'nden dönmüştü.

Bu DSP daha sonra iktidara gelecek, en büyük serbest piyasacı ve özelleştirmeci kesilecektir, ama aynı Telekom'u 2 milyar dolara satamayacaktır.

Sporla ilişkisini çözemediğim iktisatçı Deniz Gökçer bu vetireyi şöyle özetliyor:

"Eğer daha önceki yıllarda dünyada yaygın bir telekom yatırımı furyası var iken, 20-35 milyar dolar civarında değer biçildiği halde özelleştirilmeyen, daha doğrusu özelleştirilmesi engellenen veya hükümetlerin özelleştirme iradesi gösterememesi nedeni ile 'evde kalan' Telekom satılabilmiş olsa idi, üzücüdür ki, kararlı olabilse idik edebileceğinin, kabaca üçte biri kadar bir değere düşmüş bulunmazdı. Devletimizin yatırım yapıp büyütebilmek için birikimi ve niyeti olmayan, ideolojik nedenlerle de özelleştirme yapılamayan dönemlerin siyasilerinin utançtan kafalarını kuma gömmeleri gerek. Ülkeye yirmi milyar dolar zarar verdiklerini bilmeleri gerek!"

Demek ki, tek başına değerli profesör Mümtaz Soysal'ın devlete verdiği zarar 20 milyar dolar civarında.

Bu rakamın ifade ettiği değeri anlayabilmek açısından küçük bir örnek:

Şubat krizinden sonra, IMF'nin vaadettiği kredinin ilk dilimi olan 1 milyar doları alabilmek için Meclis'ten alelacela 15 yasa çıkarmak zorunda kalmış; tütünü, pancarı ve buğday üretimini kotaya bağlamıştık.

Herşeyi mahut döneme fatura etmek doğru değil belki ama, hayvancılığı, tarımı, narenciye üretimini öldüren, hepi topu 1 milyar doların tediyesi karşılığında çıkardığımız işte bu 15 yasa maddesidir. Buna o günlerde "Derviş Yasaları" da tabir ediliyordu. Yani, ilk özelleştirme girişimini engelleyen "vatanseverlerin" Tükiye ekonomisine verdikleri zarar, IMF'nin verdiği zararın 20 katı büyüklüğünde...

Hemen itiraz etmeyin, kâr-zarar ilişkisinin bu şekilde hesaplanmadığını ben de biliyorum... Fakat, sonuçta bir "zarar" sözkonusu. Madem dünyanın gidişatına ayak uydurmak istiyoruz, madem "serbest piyasa ekonomisi"nin gereklerini yerine getirmeye çabalıyoruz, o halde ideolojik karşı çıkışların faturasını "zarar" sözcüğüyle açıklamak durumundayız.

Değerli profesör Mümtaz Soysal, gazetelerde çıkan açıklamasında, ilk satışı engellediği için pişman olmadığını, yine aynı şeyi yapacağını, çünkü Türk Telekom'un çok ucuza gittiğini, bu kararı alanların "Yüce Divan"da yargılanacaklarını söylemiş.

Belki ucuza gitmiştir, bilemiyorum.

Kaldı ki Soysal pahalı satışa da karşı. Türk Telekom'un "satılamaz" kurumlardan biri olduğuna inanıyor. Muhtemelen "stratejik değer" atfediyor... Belki de öyledir.

Oldu olacak, yurtdışı çıkışlarına kota koyalım, doları yasaklayalım, ithalatı ve tüketim girdilerini engelleyelim.

Bu da bir seçenek.

Doğu Perinçek Başbakan, Mümtaz Soysal Cumhurbaşkanı. Dünyadan tecrit edilmiş, kendi kendine yetinmesini bilen, yoksul ama "bağımsız" (daha doğrusu bağlantısız) bir ülke...

Neden olmasın?

Böyle bir Türkiye de mümkün!

AHMET KEKEÇ

Künye

Temsilcilikler

Abone Formu

Mesaj Formu

Online İlan