Turnuvada ilk kez dün akşamki final maçı full tribünler önünde oynanıyordu. Futbolculara itici güç olur bu. Rakibimiz İspanya için bulunmaz fırsattı. Çünkü Akdeniz Oyunları'na evsahipliği yapıyordu. Ama Olimpik Milli Takımımız'a korku salamadı İspanyol taraftarlar, tiyatro seyreder gibiydiler. Bir ara düşündüm de, bu karşılaşma Türkiye'de olsa yer yerinden oynardı. Madalyalar bizim boynumuza takılırdı.

Olimpik takımımız'a en ufak bir eleştiri getiremem. Bu ekip toplama bir takım, birbirlerini burada tanıdılar. Zaten ilk maçlarda bunu açıkça görüyorduk. Ancak başarılı neticeler takım oyununu da beraberinde geliyordu. Dün akşam tek eksiğimiz vardı. Topu dikine oynayamamak ve ileride çoğalamamak. Yediğimiz erken gol dikkatsizlik ve Ramazan'ın pozisyon hatasını fırsat bilen turnuvanın en iyi oyuncusu Valera'nın şık ortasından geldi. Ramazan demorolize olacağına daha iyi futbol oynamaya başladı. Nitekim ilk yarıda Cafercan ile gelen tek tehlikeli atağımızda onun çabasıydı.

Top ayağımızda fazla dolaşmaya başlayınca ikinci yarı İspanyolları ürküttük. Fakat netice alıcı vuruşları sadece uzaktan denedik. Oysa Cafercan ve Soner'i daha çok aktif rol üstlendirseydik belkide sahadan üzgün ayrılmazdık. Olsun bu çocukları ben yinede alnından öpüyorum.

OSMAN KORKMAZEL

Künye

Temsilcilikler

Abone Formu

Mesaj Formu

Online İlan