İki farklı Avrupa

Anadolu'da bir söz vardır: "Hocanın söylediğini yap, fakat yaptığını yapma" diye. Bu sözü şu şekilde değiştirebiliriz. "Avrupalıların dediklerini yap, fakat uyguladıklarını örnek alma". Biz ise bunun tersini yapıyoruz. Avrupa dediğimiz zaman kastettiğimiz manayı unutup, Avrupalıların yaptıklarını taklit ederek Avrupalı olduğumuzu zannediyoruz.

Kafalarımız Avrupa'ya o kadar endekslenmiştir ki, yaptığımız bir eylemi savunmak istiyorsak, "bu uygulama Avrupa'da da var", beğenmediğimiz bir fikri reddetmek istiyorsak "Avrupa'nın hiçbir ülkesinde yok" diyerek fikrimizin doğruluğunu ispata çalışıyoruz.

Avrupa bir coğrafya parçasının değil, bir fikir manzumesinin ismidir. Nazari manada, insanlığın ulaştığı en yüksek medeniyet seviyesinin ismidir. Biz bu idealin muhtevasını düşünmeden o coğrafyada yaşayanların hayat tarzını benimsemeye çalışırsak yanlış hareket etmiş oluruz.

Çifte standart- Birkaç örnek

Avrupa'nın çifte standart uyguladığı yaygın olan bir kanaati vardır. Bu kanaati ispatlayan birçok olay sıralamak mümkündür. Biz burada sadece birkaç tanesini zikredeceğiz

12 Eylül 1980 yılında Türkiye'de askeri bir müdahale olmuştu. Bu sebeple, Avrupa Konseyi'nde Türkiye'nin üyeliğinin askıya alınıp alınmaması konuşulmaktadır. Bu konuda bir raportör tayin edilmiş ve Türkiye hakkında rapor hazırlanmıştır. Bu rapora, Sosyalist Grub'un teşebbüsüyle bir madde eklenmiştir. Bu maddeye göre, Türkiye, idam cezasını kaldırmadığı takdirde, onun üyeliği askıya alınacaktır.

Oysa o tarihte, Fransa ve Yunanistan dâhil birçok Avrupa ülkesinde idam cezası kaldırılmış değildir. Türk delegesi olarak, Avrupa ülkelerinin tamamında mevcut olmayan bir şeyin, ihtilal yapmış bir idareden istenmesinin garabetine işaret ettiğimiz halde, bu maddenin çıkarılması talebimiz reddedilmiştir.

Hakim öldüren iki katil

Bir ara Hollanda'da toplantı için bulunuyorduk. Lahey Adalet Divanı'nın bulunduğu binada bayraklar yarıya indirilmişti. Olağanüstü bir olay olmalıydı. Bunun sebebini sorduğumuz zaman, Avrupa'da bir hâkimin öldürüldüğünü ve bayrakların bunun için yarıya indirildiğini öğrendik. Aynı zamanda, Yılmaz Güney, Avrupa ülkelerinde bir mücahit, bir hürriyet kahramanı olarak elden ele taşınıyordu. Hâlbuki o da bir hâkim öldürmüştü. Bir süre hapiste yattıktan sonra kaçarak Avrupa'ya sığınmıştı. Batı medyasında onun bu cinayetine ait bir tek kelime haber bulmak mümkün değildi.

Uygulanmayan terörle mücadele prensipleri

Avrupa Konseyi'nde terörle mücadele konusu konuşuluyordu. Hukuk komisyonunda kabul edilip genel kurulda kabul edilen karar suretinde bir madde vardı. Teröristi yakalayan ülkelere şu yükümlülük getiriliyordu: "Ya yargıla veya suç işlediği ülkeye iade et"

Bu karar Avrupa Konseyi'nde ittifakla kabul edilmişti. Ancak Avrupa'nın hiçbir ülkesi bunu uygulamıyordu. PKK militanları Almanya'da serbestçe dolaşıyor, Almanya Nihat Erimin katiline sığınma hakkı tanıyordu. Son olarak da, Fehriye Erdal olayında Belçika Hükümeti Sabancı cinayetinin katili Fehriye'yi yargılamadığı gibi, Türkiye'ye de iade etmeyi reddediyordu. Bu olayların geçtiği ülkeler, idealimizdeki Avrupa'nın değil, Avrupa isimli bir coğrafyada bulunanlardır. Bunlar, kendilerinin eseri sayılan Avrupalı olmanın gereğini bile yerine getirmiyorlar. Onun için yazımızın başında demiştik ki, "Avrupa'nın söylediğini yap, yaptığını yapma"

Akıllarını kullanmak yerine, savunduğu tezi kolay yoldan "bunlar Avrupa'da da var", veya "Avrupa'nın hiçbir ülkesinde yok" diyerek Batı'yı taklide kalkışanların, Avrupa'nın sicilini iyi bilmeleri gerekir. Avrupa'nın sicilinde, Talat Paşanın katilini affeden Alman mahkemesinin kötü hatırası vardır.

Bu sicile şimdi de, Fehriye Erdal kararı sebebiyle siyah bir sayfa daha eklenmiştir. Gazeteler, Fehriyeye ait haberleri verirken onun bir resmini basıyorlar. Bu resimde Fehriye ellini havaya kaldırmış zafer işareti yapıyor. Hangi zaferin işareti? Elbette ki, terörün zaferinin işareti. Bu resim Avrupalıların yüzüne işlenmiş kara bir leke gibi duracaktır.

CEVDET AKÇALI

Künye

Temsilcilikler

Abone Formu

Mesaj Formu

Online İlan