Ana Sayfa
Gündem
Politika
Ekonomi
Dünya
Aktüel
Spor
Yazarlar
Televizyon
Sağlık
Karikatür
Bugünkü Yeni Şafak
657'liler Ailesi
Bilişim
Çalışanın Sesi
Diziler
Düşünce Gündemi
Kültür-Sanat
Nar-ı Beyza
Okur Sözcüsü
Röportaj
Sinema
Yemek
Zamanda Yolculuk
Bize Yazın
Abone Formu
Temsilcilikler
Reklam
Künye
Arşiv

Yeni Şafak'ta Ara

	Kürşat BUMİN kbumin@yenisafak.com.tr

Biliyorsunuz, eskiden (yani Osmanlı'dan beri) siyasi tarihimizde adı en çok geçen iki şehir Paris ve Londra'ydı. Oysa son dönemde Avrupa'nın dilimizden düşmeyen şehri Kopenhag'dan başkası değil. Önce "kriterler" dolayısıyla şimdi de Başbakan'ın bu şehri son ziyaretinde yaptığı iki önemli açıklamadan dolayı.

Başbakan'ın Kopanhag'ta yaptığı iki açıklama (ve bu açıklamaların birine eşlik eden bir jest) Katar'dan başlayan sakin bir geziyi aniden hararetli bir şekle soktu. Biliyorsunuz, bu açıklamalardan birisi "Roj TV" meselesi, diğeri ise AİHM'den Leyla Şahin davası hakkında çıkan son karara ilişkindi.

Başbakan'ın Kopenhag'tan yaptığı bu iki açıklama Şemdinli olayı dolayısıyla şu günlerde zaten heyecanlı olan gazetelerimizi son derece "eforik" kılmaya yetti de arttı bile...

Ama nasıl? Tabii ki -gazetelerin meşrebine göre- bu iki açıklamadan birisi öne çıkarılıp diğeri ikinci plana atılarak, ya da çok şaşırtıcı bir biçimde birisinin üzerine atlanıp diğeri hepten göz ardı edilerek.

Bu çerçevede gazetelerimizin "dört büyüğüne" (Posta'yı saymıyorum, çünkü o işi "şair okurlarının" (hem de şairlerin fotoğraflarıyla birlikte) karaladığı namelere bir tam sayfa ayırmaya kadar vardırmış bulunuyor) hızla göz attığımızda şöyle bir manzara ile karşı karşıyaydık:

Hürriyet: "Roj TV" üzerinden Danimarka'nın haşlanmış olmasından dolayı çok memnundu, AİHM kararına ilişkin açıklamayı fazla öne çıkarmamıştı.

Zaman: "Roj TV" hikayesi manşette, AİHM kararına ilişkin açıklama hiç "görülmemiş"di.

Milliyet: Manşette AİHM kararına ilişkin açıklama, "Roj TV" kirizi ikinci plana itilmişti.

Sabah: Zaman'ın sergilediği hassasiyetin tıpkısını benimsemişti.

Bu tercihleri (diğer gazetelerdeki "tercihler" de "dört büyükler"inkinden çok farklı değil) kabaca sınıflandırınca şu sonuca ulaşıyoruz: Gazetelerimiz Başbakan'ın iki açıklamasına ilişkin tercihlerini "milliyetçilik" ve "laiklik"e çıkardıkları öncelikle uyum içinde yapmıştı. "Laiklik"e daha fazla önem atfedenler Başbakan'ın AİHM kararını eleştirirken telaffuz ettiği "din uleması" sözcüklerine öfkelenmiş, "milliyetçilik" seçeneğini işaretleyenler ise Başbakan'ın basın toplantısını terketmesi karşısındaki memnuniyetlerini "Tokat gibi tavır" manşetiyle ifade etmişti.

Görüyorsunuz, herkesi memnun etmek mümkün değil... Ama Başbakan'ın Kopenhag'taki açıklamaları bu sefer herkesin kendinden bir şeyler bulduğu, dolayısıyla "çoğul okumaya" fevkalade müsait bir fırsat yaratmıştı.

Peki bu açıklamaları ben nasıl "okuyorum"?

Başbakan keşke "Roj TV" meselesini bu şekilde orta çapta da olsa bir "krize" dönüştürmeseydi. Tam tersine (bunu Danimarka Başbakanı Rasmussen de söylemiş) "Roj TV"nin Danimarka'dan yayın yapmasına yönelik haklı itiraz ve eleştirilerini basın toplantısına katılarak dile getirseydi. (Bu yolda önüne mutlaka fırsat da çıkacaktı: Söz konusu tevevizyon kanalının muhabiri kendisine bir soru yöneltmek istediğinde, "medya ve terör" bağını pek güzel açıklayabilirdi.)

Başbakan keşke AİHM kararını eleştirirken "din uleması" bahsini de açmasıydı. "Din ve vicdan özgürlüğü" dediğimiz özgürlük sadece "inanç"la sınırlı değil, tabii ki ibadet ve bu inancın gerektirdiği pratik ile de ilgilidir. Ama bu özgürlükten söz ederken işin içine "din uleması"nı karıştırmanın ne gereği var? Hele de Danimarka gibi, özgürlükler söz konusu olduğunda aşırı hassasiyet gösteren bir ülkede konuşulurken. Başta Anayasa Mahkemesi olmak üzere kendi mahkemelerimize anlatamadığımız bir ilişkiyi Danimarka'da yanlış anlamalara fırsat vermeden açıklayabilmek kolay mı? Unutmayalım ki, Avrupa ne kadar "Hristiyan Avrupa" olsa da, bu kıtada (ABD'den çok farklı olarak) "din uleması" ve "mahkeme"nin birlikte anılması epeyce zamandır kuvvetle kaçınılan bir davranıştır.

Başbakan keşke, bu iki konuda da, bugüne kadarki dış gezilerinde şahit olduğumuz, öznellikten uzak, "soğuk" ama "problemsiz" dil ve üslubunu terketmesiydi.

Geri dön

Mesaj gönder

Yazdır

Yukarı