1915'te ne oldu? Yani şu "Ermeni meselesi." Bunu daha epeyce konuşacağız.

En az iki ihtimal var:

1- Mukatele oldu. Yani işgalci Rus askerleriyle birlikte hareket eden, Müslüman köylerini arkadan vuran Ermenilerle Türkler arasında vuruşma oldu. İki taraftan da ciddî insan kaybı gerçekleşti.

2- Planlı bir sürgün ve tehcir oldu, ve sonunda 1 milyondan fazla (Rakamlar 1.5 milyona kadar çıkarılıyor) Ermeni yollarda, gittikleri yerlerde öldü.

Birincisi Türkiye'nin tezi, ikincisi Ermenilerin...

Birinci tez, Ermeniler'den de ciddî insan kaybı olduğunu reddetmiyor, ancak bunun savaş ortamında ve vuruşma sonucu gerçekleştiğini, buna mukabil, bir o kadar da Müslümanın can verdiğini ifade ediyor.

İkinci tez, mukateleden, işgal askerlerine yardımdan ve Müslümanların can kaybından hiç söz etmiyor. Sadece Ermenilere karşı planlı bir soykırım bulunduğu görüşünü seslendiriyor.

Ve Batı dünyası... Avrupa'dan Amerika'ya... Birinci tezi alıp, Türkiye'nin üzerine çullanıyor, "Soykırımı kabul et" çağrılarıyla bir hesaplaşmayı hayata geçirmek istiyorlar.

Acaba bir tarih araştırması yapılmalı mı?

Türkiye bunu istiyor.

"Tarihçiler araştırsın, gerçek neyse ortaya çıksın. O döneme ilişkin olarak her ülkenin arşivinde bilgiler, yazışmalar var. Açılsın arşivler. Bağımsız komisyonlar çalışsın."

Makul olan bu değil mi?

Hayır, bu benimsenmiyor.

Bazı ülkelerin parlamentolarında kararlar alınıyor.

-Türkiye, Ermeni soykırımını kabul etsin.

Hiçbir belgeye, arşive başvurmadan tarihi yazıyor, suçluyu bulup, ipini çekiyorlar.

Örtülü totaliter rejimlerde hukukun gösteriş mahiyetindeki uygulaması için "Yargılayın ve asın" mantığından söz edilir. Burada ise, o bile yok, "Yargılamadan asmak" söz konusu... Avrupa Parlamentosu, sonra ülke ülke parlamentolar soykırım kararları alıyorlar... Araştırdılar da mı vardılar soykırım kararına? Hayır, iş pazarlandı, lobisi yapıldı ve seçim hesapları da işin içine girince, "Vur abalıya" misali Türkiye'nin üzerine çullanıldı.

Evet, burada bir "Vur abalıya" uygulaması var.

Amerika'da deniyor ki, "Bush'un politikalarına uyum göstermezseniz, sizi Ermeni soykırımı yasasına veririz, o sizi yer!"

Avrupa'da deniyor ki, "Biz Ermenilere bir sebeple sempati ile bakıyoruz, eğer soykırımı kabul edip Ermenilerle barışmazsanız, yani Ermenilerin affına mazhar olamazsanız, AB'yi unutun!" Hesap, pazarlık, şantaj içiçe! Belki de hiç alınmayacağımız bir AB'ye sokmamak için bulunmuş bir gerekçe... bu işin öteki ayağında Kıbrıs dayatması, şantajı, hesabı, pazarlığı gidiyor...

Bir de Orhan Pamuk işi var...

İçeriden vuruşlar her zaman caziptir, manşet olur. Bir "İslamcı", geçmişini inkar edip döneklikler sergilerse bizde de manşet olmuyor mu?

Orhan Pamuk içerden bir şöhret olarak, İsviçre'de yayınlanan Tagesanzeiger gazetesinin Das Magazin isimli kültür ilavesine verdiği mülakatta "Kimse söylemiyor, o yüzden ben söylüyorum. Türkiye'de 30 bin Kürt öldürülmüştür. 1 milyon da Ermeni..." sözlerini söylüyor. Ve tüm Avrupa tarihi belge(!)yi buluyor.

Hiç kimse Orhan Pamuk'un bir kalemde "Ermeni soykırımı"ını 1.5 milyondan 1 milyona düşürmesine, yani bir kalemde hani ölmüşse, 500 bin insanın ölümünü yok farzetmesine aldırış etmiyor. Rakamlar çokluktan kinaye ya, üçyüz bin inmiş, ya da beş yüz bin fazla söylenmiş ne çıkar...

Yeter ki, bir ülkenin üzerine çullanabilecek kadar medyatik kuvvet biriktir...

İçerden bir vuruş olursa bunun etkisi binle çarpılır, belki de milyonla...

Orhan Pamuk tarihçi mi?

Ne farkeder ki, hem şöhret hem de içerden! Yetmez mi?

Türk Tarih Kurumu Başkanı Prof. Dr.Yusuf Halaçaoğlu ve Prof. Dr. Hikmet Özdemir'in "Arşivleri derledik, gelin belgelere bakalım" çağrılarına itibar eden yok. Neden yok, çünkü Türkiye'de aranan, "Ermeni soykırımı"nın gerçek olduğunu söyleyecek "içeriden ünlü sesler" de ondan. "İçeriden ünlü sesler" Türkiye'nin tezini, bin tane Ermeni tarihçinin iddiasından daha çok yaralıyor da ondan!

AHMET TAŞGETİREN

Künye

Temsilcilikler

Abone Formu

Mesaj Formu