Türkiye'de sadece ekonomiyi değil, hemen tüm toplumsal konuları değerlendirip tartışırken, maalesef konuları çok dar bir çerçeveden ve kısa zaman dilimleri içinde ele alıyoruz. Tabii olarak bu tip değerlendirmeler de genelde sathi tahlillerle sonuçlanıyor. Bu ülkede uzmanlarca ele alınması gereken hemen her şey sıradan bir medya malzemesi olarak değerlendiriliyor çünkü.

Bir kez medyanın eline düşünce, bu tür konular kısa sürede birer polemik vesilesi yapılarak asıl amacından uzaklaştırılıyor. Bu süreci YÖK tartışmaları sırasında yaşadık. Ne yazık ki, bu ülkenin ödemeler dengesi sorunu da ne zaman gündeme taşınmaya çalışılsa, aynı akıbetle karşılaşıyor. Meseleyi kimileri iktidarı yıpratmak için ele alıyor, buna karşılık hükümet ve ekonomi bürokrasisi de yapılan her yorumu kendi aleyhlerine yapılmış bir eleştiri olarak algılıyor ve tavır alıyor.

Maalesef bu sürece akademisyenler de anlamlı bir katkı sağlayamıyorlar. Türkiye'de akademik çalışmalar ezber tekrarından öteye gidemiyor ne yazık ki. Elle tutulabilir birkaç önemli çalışma ve araştırma da, politika uygulayıcılarının bilgi ve ilgisinden uzak, tozlu raflara kaldırılıyor kısa bir sürede. Farklı platformlarda, çeşitli katılımcıların katkısı ile yapılan çalışmalar, medyatik olmadığı sürece yetkililerin ilgi ve alakasını çekmiyor.

Oysa medyanın gündemi, bugünden ibarettir. Ekonomi yönetimi kendisini, medyanın gündemine adadığı sürece bu ülkeye uzun vadeli kazanımlar sağlayamayacaktır. Gününün yarısını piyasalardaki havayı menfi etkilememesi için medyayı gönüllemekle geçiren, kalan yarısında ise zaten yeterince vakit alan gündelik faaliyetlerden başını kaldıramayan bir yönetim tarzı ile Türkiye'nin bundan sonraki 20 yılını planlamak boş bir hayalden öteye geçemeyecektir.

Daha da kötüsü, ekonomi yönetiminin uygulamaya soktuğu politikalar, işin önünü arkasını hesap etmediği, uzun vadede çıkabilecek sorunları ve yan etkileri hakkıyla değerlendirmediği ve asıl maksadı günü kurtarmak ve piyasalarda "güven" tesis etmek olduğu için neticede birkaç yıl içinde söz konusu yan etkiler ortaya çıktığında ne yapılacağını kimse bilmiyor. Son dönemlerde döviz kurlarında ve cari işlemler açığında yaşanan gelişmeler karşısında herhangi bir alternatif politika geliştiremeyen yaklaşımın başlıca eksikliği bu: öngörüsüzlük. Üstelik mevcut iktidarın yaptığı gibi, elde avuçta ne varsa bu politikalar için "iyi niyetle" devreye sokulduğu ve yetkililer kendilerini tam anlamıyla bu politikalara adadıkları zaman, yeni çıkan sorunları aşmak için atılabilecek tüm adımların kolaylıkla bir "geri adım" olarak algılanması ihtimali ortaya çıkıyor.

Bugün Türkiye'nin mevcut iktisadi durumunun ciddi bir sorunla karşı karşıya geldiğini herkes dillendiriyor. Dövizde ve cari işlemler dengesinde yaşananların ülke ekonomisi için artık ciddi bir tedirginlik noktası oluşturduğunu görmeyen kalmadı. Merkez Bankası, artık aşırı oynaklık söylemine de sığınma ihtiyacı duymadan, resmen doğrudan müdahaleler yapmaya çalışıyor. Ancak sonuçta, ortaya çıkan fiili durumu fazla etkileyebildiği söylenemez.

Mesele, mevcut programın parada ters ikamenin boyutlarını hesap edememiş olmasından kaynaklanıyor. Bu ülkede ciddi bir döviz birikiminin olduğu hep unutuldu. Ne Devlet İstatistik Enstitüsü, ne de Merkez Bankası'nın kayıtlarına yansıyan bu birikimin varlığı bile bundan sonra dövize müdahalenin etkisini zayıflatıyor. Bu birikim iki yıl boyunca yavaş yavaş çözüldü. İleride daha da çözülebilir. Tam tersine, yabancıların bu ülkedeki faaliyetlerini yakından takip ettikleri ve geçmiş dönem zararlarını bir an önce telafi etmek istedikleri için, bugüne dek tasarruflarını hep dövize yönlendirmiş olanlar bir anda birikimlerini eski düzeylere çekmek de isteyebilir. Yani bu ülkede dövize her an her şey olabilir.

Bu ülkede kayıtdışını hesap etmeden atılan her adım, yanlış basmaya mahkûmdur. Hiçbir şey yapılamıyordu ise bile, bari bu bilineydi.

MELİKŞAH UTKU

Künye

Temsilcilikler

Abone Formu

Mesaj Formu

Online İlan