Elbetteki tuttuğum takımın, Fenerbahçe'nin şampiyonluğu beni de mutlu etti. Hele bu zaferin Galatasaray'ı yenerek elde edilmesinin bambaşka bir mânası var. Eğer bu maç berabere bitse ve yine Fener şampiyon olsa idi, gurur ve mutluluk buruk bir sevince dönüşecekti.

İşin başka bir cephesi de Fenerbahçe'nin uzun yıllar sonra iki sezon üst üste şampiyon olmasıdır. Ayrıca mevcut yönetimin stad, bütçe, tesis, kadro vb. gibi hususlarda yaptığı hamlelerin mutlaka sözü edilmelidir. Bu açıdan Aziz Yıldırım'ın hedefleri büyüktür ve bu hedeflere ağır ağır yürüyor.

Daha önceki hafta Fenerbahçe'nin Daum ile yoluna devam edeceğini yazmıştım. Futbol medyası bunun tam tersine Fenerbahçe'nin başka bir hoca ile anlaştığını, Daum'un ise kendine bir takım bulduğunu söylüyordu. Şampiyonluk kutlamaları sırasında Aziz Yıldırım Daum'la devam edeceklerini açık açık söyledi. Bir sezon boyunca, hatta geçen yıldan bu yana bu sütunlarda Fenerbahçe'yi eleştiriyorum. Çünkü Fenerbahçe'nin bu yönetimi, tesisleri, kadrosu, bütçesi ile çok daha parlak başarılara imza atmasını umuyor ve diliyorum. Bu olabilir?

Süper ligde futbol kalitesinin giderek düştüğünü birlikte izliyor ve kabul ediyoruz. Kulüplerin çoğu mali çıkmaz içindeler. Şampiyonluğu kovalayan üç büyükler içinde bu problemi belki de en şiddetli olarak Galatasaray yaşadı. Yine de başlarda kendisine güvenilmeyen Hagi ile bana göre iyi bir netice aldı. Buna mukabil Beşiktaş başta Del Bosque macerası olmak üzere fevkalade talihsiz bir sezon geçirdi, şampiyonluk umutlarını tez elden tüketti. Müsbet futbolu ile giderek, yükselen Trabzonspor önümüzdeki yıl için umut veren bir performans sergiledi.

Baş altında oynayan takımlar Gençlerbirliği, Antep, Malatya, Denizli, Rize vb. gibi takımların futbolunda düşüş yaşandı. Öyle ki süper ligde aransa bu yıl tek bir yeni yıldız gösterilemez. İşte bu ortamda Fenerbahçe'nin beklenirdi ki vasatın üstüne çıkan, öteki takımlara fark atan, Avrupa'dan başarı ile dönen bir futbolu olsun. Ama hayır!

Fenerbahçe Daum ile "kötülerin iyisi" olarak iki yıl üst üste şampiyon oldu. Şampiyonluk güzel bir şey tabi. Ama sürekli tekrar ediyoruz: Süper lig şampiyonu olmak artık Türk seyircisini doyurmuyor. Türk seyircisi mutlaka Avrupa'da başarı istiyor. Galatasaray'ın açtığı yoldan yürünmesini istiyor. Eğer Fenerbahçe bu yıl da Avrupa'dan müjdeli haberler getiremez ise bu şampiyonluğun bir kıymeti kalmayacak.

Fenerbahçe hep vasat oynadı. Zar-zor maçlar kazandı. Seyircileri coşturan, ayağa kaldıran bir futbol gösteremedi. Oysa muhteşem bir kadrosu var. Yönetim bu vasat futbolun daha üst seviyeye taşınması için ne yapmalı öncelikle onu düşünmeli. Bireysel olarak yıldız futbolcular var. Tesisler var, güven veren bir yönetim var ancak netice olarak oynanan futbol kimseyi tatmin etmiyor. Açıkcası helva yapılamıyor.

Bir tek Ribery'nin Galatasaray'ı nasıl ateşlediğini gördük. Hagi Galatasaray'a bütün olumsuzluklara rağmen takım oyunu oynatıyor, Trabzon bunu daha iyi yapıyor. Oysa Fenerbahçe bu işi bir türlü beceremedi.

Şampiyon olduğumuz bir hafta içinde daha coşkulu, daha neşeli, daha takdirkâr bir yazı yazmak isterdim. İleriye umutla bakmak isterdim. Ancak gerçekler acıdır. Gerçeklerle yüzleşmekten kaçınmamak gerekir. Ve sarı-lacivertli bayrağı daha yükseklere çekmek için şimdiden kollar sıvanmalıdır. Bütün bunları niçin yazıyorum? Şunun için: Fenerbahçe'nin takım, kulüp, yönetim, tesis, bütçe, kadro ve taraftar bakımından öteki takımlara fark attığını herkes biliyor. Gönül istiyor ki futbolu ile de fark atsın. "E, kardeşim şampiyon oldu daha ne istiyorsun" denirse cevabım hazır: Avrupa'da hatırı sayılır başarı istiyorum. En azından çeyrek final, yarı final, final oynamalı.

MUSTAFA KUTLU

Künye

Temsilcilikler

Abone Formu

Mesaj Formu

Online İlan