Efendim sabah şerifleriniz hayrolsun. Afiyettesinizdir inşaallah...

Artık bu gibi cümlelerle hatır soranlar pek azaldı.

Böyle konuşanlara nesli tükenenler gözüyle bakıyor ve kestirmeden gidiyoruz.

Şerifi ve şerif yardımcısını karıştırmadan, kısaca "ne haber" deyip geçiyoruz.

Yahut tek kelimeyle "nassın?"

"Nasılsın"ın ortasını bile boşalttık. Hayat kısa, vakit dar, işimiz çok ve bizim acelemiz var.

Nitekim dil de zaman içinde değişen bir varlık.

Bugün kullandığımız bazı kelimelerin eski halleri bize pek takur tukur geliyor.

Yetişmemiz gereken toplantılar, katılmamız gereken yemekler, biz gitmezsek yarım kalacağını sandığımız içmekler...

Yetişebilmek için kırmızı ışığın sönmesini dahi bekleyemiyoruz.

Mazeret çok ve bu yüzden biraz da asabiyiz.

Doğrusu, bizim bildiğimiz.

Akıllı kişi, bizim gibi düşünen.

Faydalısı, bizim işimize yarayan.

Dünyanın dönüşünün bile hızlandığını iddia edebiliriz.

İtiraz edenin vay haline!

Uzun uzadıya konuşmalar, dolambaçlı hal hatır sormalar eski zamanların işi.

Şimdi her şey pratik.

Bir toplantıda yaşlı bir yazar, genç ve güzel bir hanıma hatır sormuş:

- Nasılsınız, ne var ne yok?

Genç kadın "İyilik güzellik... Siz nasılsınız?" deyince, yazardan şu cevap gelmiş:

- Bizde sadece iyilik.

Yazarın adı da olmalı ya unutmuşum.

Bir başka toplantıda genç ve güzel bir kadın, hayranı olduğu ünlü biriyle karşılaşır.

Bakın bunu hatırlıyorum; Bernard Şov olsa gerek.

Şov tv'nin Reha'dan önceki enkırmeniydi galiba.

Genç kadın, "Sizinle evlensek, ne iyi olur" der, "Çok akıllı ve güzel çocuklarımız olur. Aklını sizden alır, güzelliğini benden."

Üstat daha geniş düşüncelidir ve her ihtimali hesaba katmak gerektiğini bir cümleyle ortaya koyar:

"Ya tersi olursa?"

Bir tarihte, Ankara'da bir resmî bürodan çıkarken, dışarıdaki birisi, içeride kimler olduğunu sormuştu.

"İki kadın var" dedim, "birisi çok güzel, birisi çok akıllı."

Bu sözüm sonradan bürodakilerin kulağına gitmiş; ikisi de ilk sıfatın kendisi için söylendiğine inanma eğilimi göstermiş.

Yani çok güzel olmayı tercih etmişler.

Siz istediğiniz kadar güzelliğin geçici olduğunu düşünün.

Hatır sormaktan çıktık, sözün akışı bizi buraya getirdi.

Hayat da böyle; çoğu zaman nereye bilet aldığımızı bilemeyiz.

Kaç kişi bugün bulunduğu yere geleceğini düşünmüş olabilir?

Doktor olmak isterken bakkal, imam olmak isterken mühendis, şoför olmak isterken asker, pilot olmak isterken kuruyemişçi, mimar olmak isterken gazeteci olanları tespit etmeye kalksak, işin içinden çıkamayız.

Boş verip başa dönelim.

Haber müdürü veya bir muhabir ile karşılaştığınızda "Ne haber?" diye sormak yerine, "Haber ne?" diye sormanın daha uygun olacağını tavsiye etmeyi düşünmüştüm aslında.

Sürç-i lisan ettiysek affola.

BİR PROVOKASYON DENEMESİ

Yeni Şafak'ın dünkü manşetini gördünüz; Abdullah Gül "Bir takım çevreler dönemi bitti" diyordu.

İlk spot ise son derece tahrik ediciydi fikrimce.

"Hükümetin planı, programı ortada. 2,5 yıl içinde Türkiye'ye çok büyük kazanımlar getirmiştir" dedikten sonra, "70 milyonun hükümetiyiz, muhtarlık değiliz" sözü geliyordu.

İşte tahrik tam burada.

Şimdi muhtarların bu sözü protesto etmesini, Ankara'ya yürüyüşe geçmesini bekleyebiliriz.

Şayet muhtarlar birleşip Abdullah Gül'ün bu sözlerine tepki göstermiyorlarsa, ülkede 'anlayış kapasitesi' de yükselmiş demektir.

HUYSUZ EŞEK

Nasrettin Hoca'nın çok huysuz bir eşeği varmış.

Önüne geleni kapar, ardına geleni tepermiş.

Bir gün bunu almış, hayvan pazarına götürmüş.

Eşek pazarda huysuzluk edip kimseyi yanına yaklaştırmayınca, görenler sitem etmiş:

- Aman Hoca, bu derece huysuz eşek satılığa çıkarılır mı hiç?

Hoca'dan cümle âleme ders olacak bir cevap gelmiş:

- Meramım satmak değil. Onun elinden neler çektiğimi Müslümanlar bilsin diye getirdim!

GÜNÜN SÖZÜ

Herkes dünyanın nizama girmesini ister fakat gayreti komşusundan bekler.
A. Tardieu

MEHMET ŞEKER

Künye

Temsilcilikler

Abone Formu

Mesaj Formu

Online İlan