Ömür boyu kazandıklarını gelecek nesillere aktarma derdindeki kişiler ne yaparlar? Öyle durumdaki kişilerin ne yaptıklarını biliyor ve müthiş takdir ediyorum. Yine de bir soruyu zihnimden silemediğimi sizlerle paylaşmak isterim: Parası olan biri, özellikle kitap dostuysa, vaktiyle kendisine hoş günler geçirtmiş sevdiği eserleri yayımlamayı veya yayımlanmışlarsa okuması gerektiğine inandığı insanlara ulaştırmayı neden düşünmez?

Bu soruyu zihnimde taşımamın bir sebebi var.

Yıllar önce, banka sahipliği yoluyla medyaya bol miktarda kolay para girdiği dönemde, bir gazetenin en tepe yöneticisi, gruba bağlı bir yayınevi kurma ihtiyacı duyma sebebini, "Ben yabancı dil bilmiyorum, bu sebeple de çıkan pek çok kitabı okuma şansından mahrumum; yayınevini kendi keyfime uygun kitaplardan sevdiklerimi başkalarının da okumasını sağlama amacıyla kurdum" biçiminde açıklamıştı bana. Bankaları batıp grup zora düşene kadar çok güzel ve kaliteli kitaplar çıkardı o yayınevi...

Kesit Şirketi hakkında hiçbir bilgim olmamasına rağmen, masamın üzerine konan ilk kitaplarından hareketle, şirketin kurduğu Elips Yayınevi'nin benzer bir düşünceye dayanıyor olabileceğini düşünüyorum nedense... Birbiri peşisıra hoş ve yararlı kitaplar çıkarmaya başladı da ondan... Olmaz ya, sanki öğrenmeye meraklı biri, o ihtiyacını gidermeye yarayacak kitapları kendisi için çevirtiyor ve "Bundan başkaları da yararlansın" diye yayınlıyor gibi...

Bu kanaati sizlerle de paylaşmam için yayınevinin ilk üç kitabından sonrasını beklemem gerekti. Ne zaman ki, 'Türkçe Şiirler Antolojisi' dokuz cilt halinde karşıma çıktı, bu yayınların arkasında öğrendiklerini paylaşmaya hazır bir merak bulunduğu kanaatim pekişti.

İlk kitap, Bill Clinton döneminin dışişleri bakanı Madeleine Albright'ın Bill Woodward yardımıyla kaleme aldığı hayat öyküsüydü. Çekoslovakya'da başlayıp dünyanın en güçlü ülkesinin en etkili koltuklarından birini işgale kadar ilerlemiş bir hayatı herkes merak eder. Ülkesinin ilk kadın dışişleri bakanıydı Albright. Üniversitede öğretim üyesiyken dikkat çekmiş, önce ABD'nin Birleşmiş Milletler daimi temsilcisi görevine getirilmişti. Bakan olduktan sonra ailesinin Musevi köklerini keşfetmesi daha kolay olmuştu.

Böyle bir kitabı Türkiye'de kaç kişi dert edinir ve okur? Oysa, titiz bir çeviriyle dilimize kazandırılmış bu eseri okurken, yalnızca bir kadının hayatının sayfalarında gezinmiyor okur, aynı zamanda İkinci Dünya Savaşı sonrası oluşan sistemden yepyeni bir düzene evrilen dünyamızı ve yaşadığımız bölgeyi fethe çıkan ABD'yi daha iyi anlamasına yarayan pek çok bilgiye de sahip oluyor. Albright'ın kitabı, çıkar çıkmaz, ABD'de bayağı ilgi görmüştü.

Ardından iki biyografi eseri sökün etti aynı yayınevinden: Baqer Moin'in Ayetullah Humeyni, Leycester Coltman'ın Fidel Castro üzerine biyografi çalışmaları... İlkinde 'Son Devrimci', ikincisinde 'Yaşayan Devrimci' üst başlığını kullanmış yayınevi. Ayetullah Humeyni'nin hayat öyküsünü okurken İslâm Dünyası'nın önemli bir kesitine de tanıklık ediyor insan. Fidel Castro'nun hayat hikâyesi ise, eğer bir de ünlü Alman yönetmen Wim Wenders'in 'Bueno Vista Social Club' ve Amerikalı Oliver Stone'un 'Castro' belgesellerini izlemişseniz, daha da büyük merakla okunuyor...

'Türkçe Şiirler Antolojisi' ise, son yüzyıl içerisinde Türk edebiyatına şiirle ismini yazdırmış her edibin sayfalarında raks ettiği bir önemli eser. Her ciltte, aynı dönemde yaşamış şairlerin Mehmet Ay tarafından seçilmiş şiirleri kısa bir hayat öyküsü eşliğinde sunuluyor.

Gençlik döneminde 'şiir defteri' tutmuş ve onu kendileri gibi meraklı başkalarıyla da paylaşmış olanlar, titiz bir biçimde, birinci hamur kâğıda basılı bu antolojinin benzer bir merakı yansıttığını hemen anlayacaktır. Samimi hislerle tutulmuş bir tür 'şiir defteri' bu antoloji.

Küçümsemek ne kelime, tam tersine, Elips Yayınları'ndan şimdiye kadar çıkan bütün kitaplar, büyük bir titizlikle hazırlanmış, son derece profesyonel ürünler. Her kütüphaneye değer katan, okuyanı daha fazla okuma arzusuna kaptıran eserler... (Elips Kitap-Kesit Tanıtım: Tel.: 312- 447 0457; Faks: 312- 447 6635).

Yeni Şafak'ın artık şahsî kütüphanelerin önemli bir bölümünü işgal eder hale gelen hediye kitapları her ev için temel eser ihtiyacını karşılıyor. Milli Eğitim Bakanlığı'nın '1000 Temel Eser' dizisi çıkardı; harçlıklarımızı dizinin kitaplarını kütüphanemizde bulundurmaya harcardık. Her çıkardığı eseri mutlaka alma ihtiyacı duyduğum yayınevleri de vardı, başındaki kişinin benim de paylaştığım zevkini yansıtan... Sonraları, yayınevleri de birer müesseseye döndü, ticarîleşti.

Fikrimi yabana atmayın. Gelecek nesillere aktarmayı düşündüğünüz bir servetiniz varsa, o niyetinizi en hayırlı biçimde nasıl gerçekleştireceğinizi keşfetmeniz çok güç değil. Okul yaparsınız. Ancak, okuyup beğendiğiniz, ya da okursanız beğeneceğiniz kitaplardan başkalarının da yararlanmasını arzu ediyorsanız yapabileceğiniz şeyler çok sınırlı. Öyle bir uygulama yok, ama niye olmasın: Yayınevleri 'butik dizi' denilebilecek, editörü aynı zamanda çıkan kitaplara sermaye de koymuş insanlar olan özel diziler başlatamazlar mı?

Neden olmasın?

TAHA KIVANÇ

Künye

Temsilcilikler

Abone Formu

Mesaj Formu