Türkiye'de iyi ve sevindirici gelişmeler yaşanıyor; biraz yavaş olsa da yaşanıyor... Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun verdiği son karar, özgürlükçülük adına yol açıcı bir önemde gerçekten. Uğraş alanlarının özelliği gereği değişim rüzgârından en az ve en geç etkilenmesini 'doğal' karşılamamız gereken yargıçların, dünya ve ülke şartlarını değerlendirerek vardıkları sonuç, geleceğe dönük umutları büyütüyor.

Hukuk, dünyadaki siyasî gelişmelere paralel olarak, 'evrenselleşme' sürecine girdi. Bu epeydir böyle. Özellikle temel hak ve özgürlüklere ilişkin düzenlemelerde bir standartlaşma söz konusu; bu eğilimi zorlayan da, temel hak ve özgürlük alanlarının uluslararası hukukun bir parçası haline dönüşmesi... Kadın ve çocuk hakları ile çeşitli alanlardaki özgürlükler Türkiye'nin de taraf olduğu uluslararası antlaşmaların koruması altında.

Türkiye'de hukuk geleneği devlet karşısında vatandaşı 'eksikli' kabul eden bir anlayışa sahiptir; insana güvenmeyen ve bu sebeple devleti vatandaş karşısında korumayı önceleyen bir anlayıştır bu... Yasaların evrensel hukuka uyum sağlaması bile pek bir anlam taşımaz; mahkemeler, devlete karşı işlenen suçlara hep kuşkuyla yaklaşırlar. "Bizde fikir suçlusu yok, cezaevlerinde hiç gazeteci bulunmuyor" iddialarını havada bırakan bir tabloyla bu yüzden her zaman karşılaşılabiliyor.

Selahattin Aydar'ın Millî Gazete'de çıkan yazısının 13'e karşı 14 üyenin oyuyla 'özgürlükçü' bir yorumla cezasız bırakılmasının önemi çok büyük. TCK'nın 312/2. maddesiyle ilgili açılan ve açılabilecek diğer dâvâlarda da 'içtihad' teşkil edebilecek bir karar bu. Kararda, resmî ideolojinin de değişebildiği, yönetenlerin kendi düşüncelerini halka zorla kabul ettirmesinin imkânsızlığı, 'kamu düzeni' ile 'ideolojik devlet' kavramlarının ters düştüğü, şiddet kullanmaya çağırmayan düşüncelerin 'şok' edecek aykırılıkta olsalar bile serbestçe savunulabileceği ve fikrin hapisle cezalandırılmasının başkalarını da suça itebileceği doğru tespitlerine yer veriliyor.

En önemlisi de şu vurgu: "Toplumun ulaştığı sosyal ve kültürel düzey itibarıyla 'lâiklik' kavramının günlük yaşama girdiği ve reddedilemez ve zayıflatılmaz düzeyde benimsenir olduğu saptanmış, kâhir çoğunluğun sahiplenmesine tevdi edilmiştir. Artık böylesine korumaya alınmış bir kavramın ceza tehdidi ile himayeye tâbi tutulması gereksiz addedilmiştir. Yasa koyucunun yaptırıma bağlamadığı bir eylemin ülke koşulları nazara alınarak zorlamalı yorumlarla cezalandırılır sayılması 'kuvvetler ayrılığı' sistemini zedeler mâhiyette olacaktır."

Toplumuna ve vatandaşına güvenen bir yargı 'güne uygun' yaklaşımı yakalamış demektir.

Bu kararın bir başka önemi de, topluma ve vatandaşa güvensizlikten kaynaklanan Türkiye'deki yasakçı uygulamaları sorgulamaya sebep olmasıdır. Hatırlayalım: Üniversitelerdeki başörtüsü yasağı 'siyasî simge' gerekçesine dayanıyor ve Anayasa Mahkemesi, başörtülü öğrencilerin eğitim haklarının engellenmesini 'siyasî simge' taşıdıkları gerekçesiyle doğru buluyor... Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin (AİHM) Leyla Şahin olayıyla ilgili kararında bile, yasakçı uygulama, "Türkiye'nin özel şartları" sebebiyle mâzur görülüyor... Yargıtay'ın topluma ve vatandaşa güven üzerine oturan son kararı, vatandaş ve toplumun anayasal değerleri benimsediğini veri olarak kabul etmekle, bazı zihinlerde hükmünü sürdüren yasakçı yaklaşımı da imkânsız kılıyor. Bu yönüyle AİHM kararını da gerekçesiz bırakıyor...

Her ne kadar Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından verilmiş de olsa, kurulun gündemine giriş biçimi yüzünden, dâvânın yerel mahkemede bir kez daha görüşülme ihtimali var. Gerekçesiyle 47 sayfalık karar, karşı görüşlerle birlikte, daha şimdiden bir hukuk devrimi zenginliğinde. 14 yüksek yargıcın "Kendi halkımıza güvenelim, devlet emin ellerde, rejim tehdit altında değil, en şok edici fikirler bile sakınca teşkil etmez" özgürlükçü görüşü etrafında birleşebilmesi ülkemiz için bir övünç ve gelecek açısından da bir umut kaynağı.

Türkiye doğru yolda ilerliyor.

FEHMİ KORU

Künye

Temsilcilikler

Abone Formu

Mesaj Formu