Delikanlı, arkadaşına yersiz bir şaka yapıyor. Üstelik, sadece dilini değil, elini ayağını da kullanıyor. Arkadaşı, bundan hiç hoşnut kalmıyor ve hoşnutsuzluğunu belli de ediyor. Fakat kendisine kendince bir eğlence arayan arkadaş, yaramazlığını sürdürüyor. Gençlerin davranışlarını birkaç metre ötede izlemekte olan adam, durumun farkına varıp suratını buruşturuyor. Gücünü ve neşesini taşırıp durmakta olan delikanlıya bağırıyor:

- Demşeklik yapma!

Delikanlı şaşırıyor. "Demşeklik ne demek ola? Eşeklik gibi bir şey mi acaba?" Sonra içinden geçirdiği bu soruyu dile döküyor:

- Demşeklik ne demek dayı?

- Demşeklik senin yaptığın şeydir? Hafifliktir, lâübaliliktir, kıpırdaklıktır. Yol yordam bilmemek, usûl erkân tanımamaktır. Heveslerinin yeline kapılmaktır. Ağır azam davranamamaktır. Akıllı uslu duramamaktır. Şeytanın civciklemesine kapılıvermektir. Sululuk etmektir. Sağını solunu, yanını yöresini gözetmeden zırtapozluk yapmaktır. Haddi hududu pervasızca çiğneyivermektir.

Hafifmeşrep, şakacı genç de, vakur arkadaşı da, dayının bu sözleri karşısında duralayıp sersemliyorlar âdeta.

Dayı, bu durumdan pek memnun, konuşmaya devam ediyor:

- Demşek olmayacaksın yavrum. Demşek adama kimse güvenip de arkasını dönmez. Demşek adamın hakiki bir arkadaşı olmaz, olamaz. Nenem rahmetli derdi ki: "Ağır taşı ne yel alır, ne sel." Sen kendi ağırlığını hissetmezsen, hissettirmezsen, başkaları seni ağırlar, sana itibar eder mi sanıyorsun?

Delikanlı, basit bir arkadaş şakasının böyle abartılmasına şaşıyor. Galiba, biraz da öfkeleniyor ama öfkesini gizlemeye çalışarak soruyor:

- Hiç şaka yapmayalım mı? Eğlenmeyelim mi hiç?

- Gerektiğinde şaka da yapın, eğlenin de. Ama ne zaman? Gerektiğinde ve gerektiği kadar! Bak, arkadaşın senin şakandan hoşlanacak olsaydı, uygun bir karşılık verirdi; güzelce şakalaşmış olurdunuz. Fakat ben dikkat ettim, o senin davranışından hoşlanmadığı, hoşlanmadığını belli de ettiği hâlde sen o münasebetsiz şakana devam ettin. Böylece şaka sınırını aşıp demşekliğe düştün. Demşeklik iyi bir şey değil yeğenim. Sakın ha, demşek olmayın, demşeklik etmeyin!

Başkalarından öğüt almaya pek de alışkın olmayan delikanlı, "Kusura bakma dayı!" diyor, "bundan sonra daha dikkatli olurum."

"Dayı", kendisini dinleyecek birini bulmaktan çok memnun, gülümsüyor. "İnşallah evlâdım, inşallah!" diyor. "Aslan gibisiniz, maşallah! Siz siz olun, demşeklik etmeyin!"

Künye

Temsilcilikler

Abone Formu

Mesaj Formu