"Yeşilay'a hizmet etmek; Allah'ın kötülüğü önleyici, iyiliği emredici emirlerine hizmet etmek, demektir" derdi.. o yüzden kendisine gelen milletvekilliği, senatörlük, yüksek maaşlı yöneticilik tekliflerini hep geri çevirdi.. "onlar paralı işler, oraların talibi çok olur, Yeşilay'a hizmet parasız olduğu için garip kalan bu cemiyeti ben bırakamam" derdi..

"babam hep mütevâzî bir insan olarak yaşadı.. reklâmdan ve şöhretten mümkün olduğunca uzak durmaya çalıştı.. ilme ve gerçek ilim adamlarına âşıktı.. ehlisünnet itikadına sıkı sıkıya bağlıydı.. son zamanlarda sayıları oldukça artan sahte İslâm âlimlerinden(!) rahatsız olur, gücü yettiğince yanlışlarını anlatmaya çalışırdı.."

öğrenmeyi ve öğretmeyi pek severdi..

kitapları ve kütüphanesi onun daima en kıymetli varlığı olmuştur.. okurken kitaba saygı gösterir, âdeta incitmekten korkardı..

emânete riâyeti hastalık derecesine vardırmıştı.. inançlarından tâviz vermemesi, çalışkanlığı, disiplini; fedâkar, vefâkâr ve nezaket sahibi, hem alçak gönüllü hem de vakur olması, onun ehemmiyetli vasıflarındandır..

"asâlet fazilette, fazilet hizmettedir" derdi.. tembelliği ve tembel insanları hiç sevmezdi.. borçlu ölmekten çok korkardı..insanlara yük olmayı sevmezdi.. bir şey daha söyleyeyim: övünmekten ve övülmekten hiç hoşlanmazdı..

Kaliteli ve cevherli insanlarımızın kadrini daha çok, onları kaybettikten sonra hatırlıyoruz.. bunu onların sağlığında yapabilsek nekadar güzel olurdu.. bu suretle hizmetlerinin çoğalmasına daha çok imkan ve fırsat sağlamış bulunurduk!..

Bu vesile ile Yeşilay gibi bir hayır ve fazilet kurumunda hizmeti geçen Mazhar Osman, Fahreddin Kerim, Ayhan Songar, Selahaddin Kaptanağası gibi başkanları hayırla yâdederken, hayatta olan diğer hâdimlerine teşekkür ve minnetlerimizi belirtmek de bir vazife olsa gerektir.. hiç şüphe yoktur ki; okuyucularımızın Yeşilay dergisine destek vermesini, okullarımızın da Yeşilay kollarını canlı ve etkili tutmasını sağlamak; herkese düşen millî bir görevdir…