Haklısınız, bu bölgenin halkları olarak, sorunlarımızı uygarca konuşarak çözmesini bilmiyoruz... Haklısınız, şiddet bu bölgede hâlâ bir iletişim aracı; mesajı olanlardan bazıları, bomba patlatarak, adam öldürerek onu aktarmayı yeğleyebiliyor... Haklısınız, dil aradan çıkıp şiddet devreye girince endişe ve korkular ön plana vuruyor; beklentiler ve umutlar ortadan kayboluyor... Haklısınız, bu gidişi durdurmak, şiddetin yerine iletişimi koymak gerekiyor...

Güneydoğu'da uzaktan kumandalı mayınlar patlatarak boyunu gösteren terör, Batı'da turistik mekânları hedef almaya başladı. Bu kanlı ve uğursuz eylemleri planlayanların acelesi olduğu belli; dertleri neyse ona ulaşmak için kollarını sıvamış görünüyorlar. Ellerinin altında takvime bağlı bir plan varmış gibi davrandıkları kesin. Bu tespit doğruysa, Güneydoğu'daki uzaktan kumandalı mayınlar da Batı'daki ekonomik hedeflere yönelik eylemler de durmayacak demektir.

Oysa, terörden medet umanların oturup düşünmeleri gereken bir nokta var: 30 binden fazla insanın canına mâl olan kirli savaştan ne elde ettiler, yaban ellerde rehin düşmekten ve ele-güne piyon olmaktan başka? Geçmişte kendilerini kullananların bugün Türkiye ile iyi geçinmek için olağanüstü çabalar gösterdiklerini görmüyorlar mı? Türkiye'nin artan önemi bugüne kadar kullanılan dilin daha uygarca hale dönüşmesiyle yakından ilişkili. Bugünün Türkiyesi'ni şiddet kullanarak hizaya getirmenin imkânsızlığını görmüyorlarsa körleşmişler demektir... Terörün, hele uzun sürdürülmüş terörün, körleştirme etkisi olduğu zaten biliniyor...

Geçmişte de Türkiye'yi terörle istedikleri gibi yönlendirememişlerdi. İddia ettikleri değişikliğin motoru insan canına kastederek yürütülen şiddet kampanyası olmadı; bugün ülke daha demokratik, daha insan haklarına saygılı ve özgürlükler yönünden daha rahat ise, bunu, bambaşka bir sürece borçluyuz... Bugünkü şiddet eylemleri sürerse sakatlanabilecek bir sürece...

Uluslararası arenada da kendini belli eden bir yaman çelişki var terör alanında. 'Teröre karşı savaş' adıyla topyekün bir mücadele başlatanlar kendilerinin 'terör' olarak tanımladıkları eylemleri yapanların varlığından destek alıyorlar; 'terörist' denilenlerin beslendiği kaynak ise kendilerine karşı açılmış olan savaş... 'Teröre karşı savaş', her yönüyle, 'savaşa karşı terör' yönteminden hız ve güç alıyor; 'savaşa karşı terör' sürdürenlerin dayanağı da 'teröre karşı savaş' tabii...

Benzer bir durum yeniden hortlatılmak istenen Türkiye içi terör kampanyasında da kendini belli ediyor. Artık hiç kuşku duymayacağımız gerçek şu: Şiddetin diline başvuranlar, kullandıkları yöntemle, karşı çıktıklarını iddia ettikleri uygulamaların devamını sağlıyorlar. Gerekçeleri ne olursa olsun silâha ve bombaya sarılanlar, bir ülkenin daha geniş özgürlüklere sahip olmasının, daha demokrat hale gelmesinin önüne çıkan en büyük engel durumda...

Ne yaman çelişki, değil mi?

Bu durumu değiştirmek hepimizin elinde. Terörle hiçbir mesafe alınamadığını yaşayarak öğrenmiş bir ulus olarak, yapılmak istenenin bir oyun olduğunu görmemiz gerekiyor. Bu oyunun taraflarının birbirlerinden destek aldıklarını, varmak istedikleri hedefin de aynı olduğunu fark etmeliyiz. Bunu fark ettiğimizde içine düşürülmek istendiğimiz kısır döngüden kurtulmanın yolunu da bulmuş olacağız. Terör ve onu besleyen ortam başarılı olursa, Türkiye'de yaşayan insanların bütünü, bu gelişmeden zarar görecek...

Geçmişte bu oyuna gelenlerin bir bölümü oynadıklarının bir oyun olduğunu bilmiyorlardı; o câhilliklerine kurban gittiler... Bugün böyle bir bahane yok ortada; bu bir oyun ve daha en baştan oyun olduğu ilân edile edile oynanıyor. Kimsenin mâzereti bulunmuyor; oyuna karışan herkes vebâli sırtında taşıyacaktır...

Bu defa durum epey farklı. Haklısınız...

FEHMİ KORU

Künye

Temsilcilikler

Abone Formu

Mesaj Formu

Online İlan